Ek het in ’n nie-Christelike huis groot geword en as tiener die eerste keer van Christus gehoor. Bybelverhale het aanvanklik vir my minder waar gelyk as die Griekse mitologie en komedies waarvan ek so gehou het. Toe het ek die Evangelies gelees, en geglo dat Jesus werklik bestaan, wat dan die superhelde as blote skaduwees  van  Hom laat lyk het. Ek het volkome geluk ervaar wat ek nooit geken het nie, en nog nooit weer verloor het nie. My geluk was die resultaat van om weergebore te wees, en dat God se Gees my vergewe het en in my woon. “Geseënd is die mens wie se opstand vergewe is, wie se oortredings afgeskryf is” (Psalm 32:1, NLV).

Hierdie “vreugde van u redding” (Psalm 51 :14) het sterk verskil van die leegheid wat ek ervaar het voordat ek die “goeie nuus bring en vrede en verlossing aankondig....” (Jesaja 52:7), gehoor het, ook genoem die goeie nuus wat groot blydskap vir almal inhou!” (Lukas 2:10).

Ek het nooit wat ek opgegee het om Christus te volg as opofferinge beskou nie – hoofsaaklik omdat dit my nie geluk gebring het nie. Jesus het nou vir my alles beteken. Ek het nie probeer om gelukkig te wees nie, ek was eenvoudig gelukkig.

Hartseer, Maar Altyd Vol Vreugde

Nie almal wat na Christus toe kom ervaar so ’n dramatiese toename in geluk nie. Baie doen wel, maar selfs baie van hulle sien dat hulle geluk mettertyd vervaag.

Totdat Christus hierdie wêreld gesond maak, sal ons geluk in Christus gekenmerk word deur smart. Maar om blywende geluk te ken is moontlik selfs in lyding. Christene is “bedroefdes, en tog is ons altyd blymoedig....” (2 Korintiërs 6:10).

’n Paar jaar gelede het ’n liewe vriend sy eie lewe geneem en ek het meer gehuil as in jare.  Een oomblik het ek en Nanci naby sy weduwee gesit en saam met haar gesnik. Toe het daar skielik onverklaarbaar kitare en dromme losgebars terwyl iemand  “Twist and Shout” gesing het. Geskok en met groot oë het ons drie onbeheerst begin lag het oor die verrassende teenstrydigheid.

Daardie oomblik was ’n geskenk, met gelag wat ons swaar harte opgelig het. Baie meer sulke oomblikke het oor die volgende drie dae gebeur wat die gevreesde begrafnis en hoopvervulde gedenkdiens ingesluit het. Die dood se hartseer  gesig het nie gebly nie, want die familie het ’n soewereine, liefdevolle , vreugdevolle God gedien te midde van hartverskeurende smart. “Gelukkig is julle wat nou huil, want die tyd sal kom dat julle van blydskap sal lag” (Lukas 6:21, NLV). Die gelag wat aan ons belowe word in die hemel breek soms in die huidige tyd aan, ’n welkom voorsmaak van die oneindige geluk wat op ons wag.

Positiewe Denke en Suiwer Geluk

Om daaglikse geluk in Christus te ervaar is nie wensdenkery nie. Dit is gebaseer op soliede feite: God het ons ewige geluk verseker deur die kruis en opstanding. Hy woon in ons, en Hy doen vir ons voorspraak. Niks skei ons van sy liefde nie. En Hy sê vir ons “Julle moenie bang wees nie, my volk! Wees bly en verheug julle, want die Here het groot dinge gedoen!” (Joël 2:21, NLV).

“Positiewe denke” sê dat ons gelukkig kan wees deur die negatiewe te ignoreer (soos sonde, lyding en die hel). Ek glo nie daaraan nie. Ek hang ook nie die voorspoedsgodsdiens aan wat God as ’n gees in ’n bottel voorstel en beweer dat ’n mens net iets hoef te noem om dit te kan opeis nie – ’n leerstelling wat geluk deur gesondheid, rykdom en sukses beloof.

Ons moet dankbaar wees as God vir ons gesondheid, geleenthede en heerlike verrassings stuur. Dit is een ding om gelukkig te wees as sulke dinge gebeur, en iets anders as ons glo dat God ons gefaal het as dit nie gebeur nie.

Ons rolmodelle moenie voorspoedgedrewe predikers wees nie, maar Jesus-gesentreerde dienaars. Dienaars soos sendeling Amy Carmichael (1867–1951), wat die evangelie aan ontelbare kinders gebring het wat sy van tempelprostitusie in Indië gered het. Sy het baie fisiese lyding ervaar en het vir vyf-en-vyftig jaar geen geld ontvang nie. Nogtans het sy geskryf, “Daar is niks treurig en twyfelagtig oor [die lewe] nie. Dit is bedoel om voortdurend vreugdevol te wees.... Ons word tot blydskap in die Here opgeroep wie se vreugde ons sterkte is” (Frank Houghton, Amy Carmichael).

Daar is selfsugtige en oppervlakkige geluk, net soos daar selfsugtige en kunsmatige liefde en vrede is. Maar ons gebruik steeds daardie woorde, selfs al verkoop die wêreld goedkoop namaaksels aan ons. Ons mag geensins Christus-gefokusde geluk verkleineer net omdat daar selfgesentreerde geluk is nie!

’n Vreugde Groter as Omstandighede

Die soektog na geluk is so oud soos Eden self. Mense se dors na geluk is blywend. Ons kultuur word gekenmerk deur toenemende depressie en angs, veral onder die jeug. Studies bewys dat meer mense sleg voel nadat hulle sosiale media gebruik het as goed; foto’s van ander mense wat gelukkige tye beleef laat mense wat dit sien uitgesluit en minderwaardig voel.

Navorsing het bewys dat daar “min korrelasie is tussen die omstandighede van mense se lewensomstandighede en hoe gelukkig hulle is”  (Happiness Is a Serious Problem, 115). Nogtans, wanneer mense gevra word “Waarom is jy nie gelukkig nie?” fokus hulle op hulle omstandighede. In ons gevalle wêreld  is probleme konstant. Gelukkige mense kyk verby hulle moeilike omstandighede na Iemand wie se genade lig na donkerte en glimlagte op ons gesigte sit in die mees ondenkbare oomblikke.

Baie Christene leef in hartseer, woede, angs of eensaamheid, terwyl hulle dink dat hierdie gevoelens onvermydelik is as jy hulle omstandighede in ag neem. Hulle verloor geluk oor verkeersknope, wifi-probleme, of stygende van brandstofpryse. Hulle mis die redes vir geluk wat op byna elke bladsy van die Skrif uitgedruk word.

Ons Sal Geluk in die Hemel Inasem

A.W. Tozer het geskryf, “God se mense behoort die gelukkigste mense in die hele wêreld te wees! Mense behoort konstant na ons te kom en te vra wat die bron van ons geluk en vreugde is” (Who Put Jesus on the Cross?).

Amy Carmichael se “gegewe vreugde” is moontlik ten spyte van die lewe se uitdagings. Ryk en volhoubaar, is hierdie geluk vandag ons s’n, want Christus is vandag hier; dit is ons s’n more want Christus sal daar wees; en dit is vir ewig ons s’n, want Hy sal ons nooit verlaat nie.

Die dag het nog nie gekom wanneer “Hy sal elke traan van hulle oë afvee” (Openbaring 21:4) nie. Maar dit sal kom. Christus se bloedgekoopte belofte het asemrowende implikasies vir ons huidige geluk. Jesus het hierdie verrassende stelling gemaak: “Gelukkig is die treurendes, want God sal self hulle trane afvee” (Matteus 5:4, NLV). Huidige geluk word afgelei van die belofte wat verkry is vir toekomstige gerustheid. Die ewige perspektief van God se kinders stel hulle in kennis van die ware en volkome geluk wat hulle reeds nou al kan verwag (sien Psalm 16:11; 21:6; 36:7–10; 37:16; 43:4; 73:28; Johannes 10:10).

Waarom beleef ons nie reeds nou al die ewige geluk nie? Vind ons nie huidige geluk wanneer ons na ’n opkomende gradeplegtigheid, troue, besoek, reünie of vakansie uitsien nie? Behoort ons nie dus groter plesier te vind as God die dood vir ewig sal oorwin (Jesaja 25:8), die vloek permanent omdraai (Openbaring 22:3), en ons verenig met ons Redder en ewige familie nie?

Kom ons doen vandag 'n beroep op sy genade en deel in ons Meester se vreugde deur na te dink oor – en te getuig van – sy belofte dat ons sy gesig in ’n nuwe en betowerende wêreld sal sien, waar geluk die lug sal wees wat ons inasem.

Breathe in the Happiness of Heaven

I grew up in an unbelieving home, and first heard about Christ as a teenager. Initially, Bible stories seemed no more true than the Greek mythology and comics I loved. Then I read the Gospels, and believed that Jesus was real, and then superheroes became mere shadows of Him. When Jesus rescued me, I experienced a profound happiness I’d never known, and have never gotten over. My heartfelt gladness was the result of being born again, forgiven, and indwelt by God’s Spirit. “Happy are those whose transgression is forgiven, whose sin is covered” (Psalm 32:1, NRSV).

This “joy of your salvation” (Psalm 51:12) contrasted starkly with the emptiness I’d felt before hearing the “good news of happiness” (Isaiah 52:7), also called the “good news of great joy” (Luke 2:10).

I never considered what I gave up to follow Christ as sacrifices — mainly because they hadn’t brought me happiness. Jesus now meant everything to me. I wasn’t trying to be happy; I simply was happy.

Sorrowful, Yet Always Rejoicing

Not everyone who comes to Christ experiences such a dramatic increase in happiness. Plenty do, but even many of those see their happiness gradually fade over time.

Until Christ cures this world, our happiness in Christ will be punctuated by sorrow. Yet somehow an abiding joy is possible even in suffering. Christians are “sorrowful, yet always rejoicing” (2 Corinthians 6:10).

A few years ago a dear friend took his life and I wept more than I have in years. One moment, Nanci and I were huddled close and sobbing with his widow. Then inexplicably guitar and drums exploded while someone sang “Twist and Shout.” Shocked and wide-eyed, the three of us started laughing uncontrollably at the startling incongruity.

That moment was a gift, laughter lifting our heavy hearts. More such moments came over the next three days that included the dreaded graveside and hope-filled memorial service. Death’s grim face did not prevail, as the family worshiped a sovereign, loving, happy God who gave us joys both small and great in the midst of heartbreaking sorrow. Jesus said, “How happy are you who weep now, for you are going to laugh!” (Luke 6:21, Phillips). The laughter promised us in Heaven sometimes erupts in the present, a welcome foretaste of the unending happiness awaiting us.

Positive Thinking and Pure Joy

Experiencing daily happiness in Christ isn’t wishful thinking. It’s based on solid facts: God secured our eternal happiness through the cross and resurrection. He dwells within us, and He intercedes for us. Nothing separates us from His love. And He tells us “Be happy and full of joy, because the Lord has done a wonderful thing” (Joel 2:21, NCV).

“Positive thinking” says we can be happy by ignoring the negative (such as sin, suffering, and hell). I don’t believe that. Nor do I embrace the God-as-genie, name-it-and-claim-it prosperity gospel, which promises happiness through health, wealth, and success.

We should be grateful when God grants us health, provisions, and delightful surprises. But it’s one thing to be happy when such things occur, and another to believe God has failed us when they don’t.

Our models shouldn’t be jewelry-laden prosperity preachers, but Jesus-centered servants. Servants such as missionary Amy Carmichael (1867–1951), who brought the gospel to countless children she rescued from temple prostitution in India. She experienced much physical suffering and didn’t have a furlough in fifty-five years. Yet she wrote, “There is nothing dreary and doubtful about [life]. It is meant to be continually joyful. . . . We are called to a settled happiness in the Lord whose joy is our strength” (Frank Houghton, Amy Carmichael).

There’s selfish and superficial happiness, just like there’s selfish and superficial love and peace. But we still use those words, even though the world sells cheap imitations. We dare not belittle Christ-focused happiness just because there is self-centered happiness!

A Joy Bigger Than Circumstances

The quest to be happy is as ancient as Eden. People’s thirst for happiness remains. Our culture is characterized by increasing depression and anxiety, particularly among youth. Studies show more people feel bad than good after using social media; photos of others having good times leave observers feeling left out and inferior.

Research indicates there’s “little correlation between the circumstances of people’s lives and how happy they are” (Happiness Is a Serious Problem, 115). Yet when people are asked “Why aren’t you happy?” they focus on circumstances. In our fallen world, troubles are constant. Happy people look beyond their difficult circumstances to Someone whose grace brings light to the darkness and smiles to our faces in the most unlikely moments.

Many Christians live in sadness, anger, anxiety, or loneliness, thinking these feelings are inevitable given their circumstances. They lose joy over traffic jams, wifi issues, or rising gas prices. They miss the reasons for happiness expressed on nearly every page of Scripture.

We Will Breathe Happiness in Heaven

A.W. Tozer wrote, “The people of God ought to be the happiest people in all the wide world! People should be coming to us constantly and asking the source of our joy and delight” (Who Put Jesus on the Cross?).

Amy Carmichael’s “settled happiness” is possible despite life’s difficulties. Rich and durable, this happiness is ours today, because Christ is here; it’s ours tomorrow because Christ will be there; and it’s ours forever, because He’ll never leave us.

The day hasn’t yet come when God will “wipe away every tear from their eyes” (Revelation 21:4). But it will. Christ’s blood-bought promise has breathtaking implications for our present happiness. Jesus made this startling statement: “Happy are those who mourn; [for] God will comfort them!” (Matthew 5:4, GNT). Present happiness is derived from the promise of future comfort. The eternal perspective of God’s children informs them of a true and ultimate happiness they can anticipate now (see Psalm 16:11; 21:6; 36:7–10; 37:16; 43:4; 73:28; John 10:10).

Why not frontload eternity’s joys into the present? Don’t we find current happiness in anticipating an upcoming graduation, wedding, visit, reunion, or vacation? So shouldn’t we find even greater pleasure in anticipating the day when God will swallow up death forever (Isaiah 25:8), permanently reverse the curse (Revelation 22:3), and unite us with our Savior and eternal family?

Calling upon His grace, let’s enter into our Master’s happiness today by contemplating and sharing His promise that we’ll behold His face in a new and captivating world, where joy will be the air we breathe.