Ёвузликдан нафратланадиган Худо билан биз қандай қилиб ярашишимиз мумкинлиги ҳақидаги муаммо, бу тарихнинг энг катта муаммосидир. Худониосмондакўришимизданолдин, баъзи бирнарсалартубданўзгаришикерак. Буҳозиргачаўйлабтопилганечимларданкўрабуюкроқечимниталабқилади.

Бизбуларнибилишимизкерак:

1. «Шундай қилиб, Худо Ўз суратидай қилиб яратди инсон зотини...Худо Ўзи яратган ҳамма нарсага назар солди. Булар жуда ажойиб эди...» (Ибтидо 1:27, 31).

Худо инсонларни Ўзига ўхшаш шахсий ва ўзаро муносабатларга оид фазилатларга эга қилиб яратди (Ибтидо 1:26) ва У одамлар билан ажойиб муносабатларга эга бўлишни хоҳлади. Лекин нимадир жуда нотўғри кетди. Одам Ато ва Момо Ҳаво Адан боғида шайтоннинг маслаҳатига амал қилишни танлаганларида (Ибтидо 3), гуноҳ дунёни заҳарлади ва энди
биз ҳаммамиз Худо хоҳлаганини эмас, балки ўзимиз хоҳлаган нарсани қилиш истаги билан туғилганмиз.

2. «Ахир, ҳамма гуноҳ қилган ва Худонинг улуғворлигидан маҳрумдир» (Римликлар 3:23).

Яхши ва муқаддас бўлган Худога қарши қилган гуноҳларимиз бизни Ундан айирди (Ишаё 59:2 га қаранг). Худо «Ҳақсизликка чидай олмайсан» (Хабаккук 1:13). Гуноҳ орқали биз Худо билан бўлган муносабатларимизни ва шу билан бирга бахтимизни ҳам йўқотамиз. Буларнинг барчаси ўлимдир. Руҳий ўлим — бу дўзах деб номланган, ҳақиқий бўлган жойда Худодан ажралишдир. Жисмоний ўлим, бу Худо билан муносабатларга киришиш ва абадий ҳукмдан қочиш имкониятимизнинг тугашини англатади (Ибронийлар 9:27).

3. «Гуноҳнинг эвази — ўлим, Худонинг инъоми эса Раббимиз Исо Масиҳ орқали бериладиган абадий ҳаётдир» (Римликлар 6:23).

Худо билан бўлган алоқамизни қайта тиклаш учун биз ҳеч нарса қила олмаймиз. У муқаддас, биз эса муқаддас эмасмиз. Дарҳақиқат, У ҳатто бизнинг яхши ишларимиз ҳам ифлос латта каби эканлигини айтади (Ишаё 64:6 га қаранг). Лекин Худо бизни шунчалик севдики, У бизни ўлимдан қутқариш ва бизга ҳаёт бериш учун тўлиқ Худо ва тўлиқ Инсон бўлган Ўғли Исони юборди (Юҳанно 3:16). «Лекин биз ҳали гуноҳга ботган чоғимизда, Масиҳ биз учун ўлди. Шу йўсинда Худо бизга бўлган Ўз меҳр-муҳаббатини намоён қилди» (Римликлар 5:8).

Исо бизнинг гуноҳларимизга тўловни тўлаш учун хочга борди. У биз учун ўзимиз қила олмайдиган ишни қилди. Исо биз учун ўлганида, У: «Амалга ошди!» деди (Юҳанно 19:30). «Амалга ошди!» деб таржима қилинган юнонча ушбу сўз қарз ҳужжатлари бекор қилинганда ёзилган. Бу «тўлиқ тўланган» деган маънони англатади. Кейин Исо қабрдан тирилиб,
гуноҳ ва ўлимни мағлуб этди (1 Коринфликлар 15:3-4 га қаранг).

4. «Ахир, сизлар Худодан иноят топиб, имон орқали нажот топгансиз. Бу Худонинг инъомидир, сизнинг ютуғингиз эмас. Яна ҳеч ким: „Мен савоб ишларим туфайли қутулганман“, деб мақтанмасин» (Эфесликлар 2:8-9)

Худонинг энг буюк инъоми — бу Ўзи билан тикланган, бизни дўзахдан қутқариб,
Жаннатга киришни таъминлайдиганмуносабатлардир (Юҳанно 3:36). Бу инъом бизнинг яхши ишларимизга боғлиқ эмас, балки бу фақатгина Масиҳнинг хочдаги биз учун қилган иноят ишига боғлиқ (Титус 3:5 га қаранг). У Худога олиб борадиган биргина ва ягона йўлдир. У: «Мен йўл, ҳақиқат ва ҳаётдирман. Отанинг олдига олиб борадиган Мендан бошқа йўл йўқ» (Юҳанно 14:6).

5. «Агар ўз оғзингиз билан Исони Раббим деб эътироф этиб, Худо Уни ўликдан тирилтирганига чин юракдан ишонсангиз, нажот топасиз» (Римликлар 10:9)

Худо олдида солиҳ бўлишимиз учун биз юракларимиз ва ҳаракатларимизнинг гуноҳкорлигини тан олишимиз ва Худодан кечирим сўрашимиз керак. Агар шундай қилсак,
У иноят билан тўлиқ кечиримни ваъда қилади: «Борди-ю, гуноҳларимизни эътироф этсак, содиқ ва адолатли бўлган Худо гуноҳларимизни кечириб, бизни ҳар қандай ёмонликдан фориғ қилади» (1 Юҳанно 1:9). Кейин биз бошқалар олдида тирилган Исо бизнинг Раббимиз эканлигини тан олишимиз керак.

6. «Сизларга чинини айтай: Менинг сўзларимни тинглаган ва Мени Юборганга ишонган киши абадий ҳаётга эгадир. У ҳукм қилинмайди. Зотан, у ўлимдан ҳаётга ўтган» (Юҳанно 5:24).

Биз орзу қилган ҳаёт Масиҳда бизга текинга тақдим этилади. Биз Унинг ваъдасига ишонишимиз ва камтарлик билан Унинг абадий ҳаёт инъомини қабул қилиб, бизни қутқариши учун,биз Уни чақиришимиз мумкин: «Раббимизга илтижо қилган ҳар бир инсон қутқарилади» (Римликлар 10:13). Худонинг Муқаддас Руҳи бизда яшайди ва Унга итоат қилишимизга ёрдам беради (2 Тимўтий 1:14 га қаранг).

Хушхабар «тинчликни эълон қилган...хушхабар олиб келмоқда» деб номланган (Ишаё 52:7). Исо шундай деган: «Мен эса уларга ҳаёт, фаровон ҳаёт бериш учун келганман» (Юҳанно 10:10). ХудобизгаМасиҳдабизистаганҳаётнивабахтнитаклифқиладиваУбуларданбиз абадийзавқланишимизнихоҳлайди. Мана, Исога бўлган имонингизни мустаҳкамлашга
ёрдам берадиган ибодат. Ушбу сўзларни шунчаки айтишда сеҳр йўқ, лекин ушбу сўзлар қалбингиздаги нарсаларни Худога чин дилдан ифода этишга ёрдам беради:

«Худо, Сен Ўз Ўғлинг Исо Масиҳни менинг барча гуноҳларим учун тўловни тўлаш
учун хочда ўлишга юборганингга ишонаман. Мен Исо Масиҳ гуноҳ ва ўлимни Ўзининг ўликлардан тирилиши орқали мағлуб этганига ишонаман. Агар бунга ишониш қийин бўлса, Сендан ишончсизликни енгиш учун менинг қалбим ва онгимда ишлашингни сўрайман. Муқаддас Китобда айтилганларга — Сен, Исо, мени гуноҳ ва ўлимдан қутқариш ва Ота билан бўлган муносабатларимни тиклаш учун келган Худо-Инсон эканлигингга ишонишимга ёрдам бер.

Мен ўз гуноҳларимдан, жумладан, худбинлигимдан афсусдаман ва тавба қилмоқчиман. Мен ўз гуноҳларимни тан оламан, уларнинг ҳаммасини ҳали англамаганимни тушунаман, лекин Сендан мен уларни яхшироқ англашимга ёрдам беришингни сўрайман. Сенинг кучинг билан мен нотўғри ишлардан юз ўгиришни ва Сенга ёқмайдиган ҳаётимнинг ҳар бир қисмидан — нафақат ҳаракатларимдан, балки муносабатларимдан ҳам воз кечишни истайман. Мен янги инсон бўлишни ва янги
ҳаёт кечириш қувончини ҳис қилишни истайман. Мен ўзимни Сенга топшираман.

Сен берган кечиримингни мен миннатдорчилик билан қабул қиламан ва Сендан менинг Нажоткорим, Раббим ва Шоҳим бўлишингизни сўрайман. Илтимос, менинг юрагимга киргин ва менга янги ҳаёт, кечириш учун куч бергин. Мени Ўз севгинг
билан тўлдиргин. Каломингдан ва издошларингдан, худди Сен мени севганинг ва кечирганингиз каби, менга қандай қилиб бошқаларни севадиган ва кечирадиган, ўзгарган инсон сифатида яшашни ўрганишимда ёрдам бергин. Сенга раҳмат айтаман»

Мен буларнинг барчасини Исонинг номи билан сўрайман. Омин.

Масиҳни Ўз Нажоткорингиз сифатида қабул қилганингиздан сўнг, сиз қилишингиз керак бўлган энг муҳим ишлардан бири, бу жамоат деб аталадиган масиҳийлар оиласининг бир қисми бўлишдир. Яхши жамоат Худонинг Каломини ўргатади ва севгини, ёрдамни ва қўллаб-қувватлашни таъминлайди. Агар сизда Исо ҳақида қўшимча саволларингиз бўлса, ўша ерда жавобларни топишингиз мумкин. Худонинг Каломини биладиган ва Исо билан бўлган муносабатларингизни ривожлантиришга ёрдам берадиган одамларни қидиринг! Муқаддас Китобни ўқинг, ибодат қилинг, ўз имонингизни бошқалар билан баҳам кўринг ва Худонинг халқи билан мунтазам равишда йиғилиб туринг. «Ўз ҳаётингиз билан Худони мамнун этинглар, Раббимиз ва нажоткоримиз Исо Масиҳни янада яқинроқ таниб-билинглар. Ҳозирдан то абад Унга шон-шарафлар бўлсин! Омин» (2 Бутрус 3:18).

Our Problem, God’s Solution

The problem of how we could possibly be reconciled with a God who hates evil is the greatest problem of history. Before we can see God in Heaven, something must radically change. This calls for no less than the greatest solution ever devised.

Here is what we need to know:

1. “God created mankind in his own image...God saw all that he had made, and it was very good” (Genesis 1:27, 31).

God made human beings with personal and relational qualities like His own (Genesis 1:26) and desired to have a delightful relationship with them. But something went terribly wrong. When Adam and Eve chose to follow Satan’s advice in the Garden of Eden (Genesis 3), sin poisoned the world and now we are all born with the desire to do things our own way, not God’s.

2. "For all have sinned, and come short of the glory of God" (Romans 3:23).

Our sins against a good and holy God have distanced us from Him (see Isaiah 59:2). God “cannot tolerate wrongdoing” (Habakkuk 1:13). Through sin we forfeit a relationship with God, and along with it our happiness.  The result of all this is death. Spiritual death is separation from God in a very real place called Hell. Physical death marks the end of our opportunity to enter into a relationship with God and avoid eternal condemnation (Hebrews 9:27).

3. “The wages of sin is death, but the gift of God is eternal life in Christ Jesus our Lord” (Romans 6:23).

There is absolutely nothing we can do to restore ourselves to God. He is holy, we are not. In fact, He says even our good deeds are like filthy rags (see Isaiah 64:6). But God loved us so much He sent us His Son Jesus, fully God and fully man, to deliver us from death and give us life (John 3:16).  "God demonstrates His own love toward us…while we were still sinners, Christ died for us" (Romans 5:8).

Jesus went to the cross to pay the price for our sins. He did for us what we couldn’t do for ourselves. When Jesus died for us, He said, “It is finished” (John 19:30). The Greek word translated “it is finished” was written across certificates of debt when they were canceled. It meant “paid in full.” Jesus then rose from the grave, conquering sin and death (see 1 Corinthians 15:3-4).

4. “For it is by grace you have been saved, through faith—and this is not from yourselves, it is the gift of God—not by works, so that no one can boast” (Ephesians 2:8-9).

God’s greatest gift is a restored relationship with Himself, delivering us from Hell and granting us entry into Heaven (John 3:36). This gift depends not on our merit but solely on Christ’s work of grace for us on the cross (see Titus 3:5). He is the one and only way to God. He said, “I am the way and the truth and the life. No one comes to the Father except through me” (John 14:6).

5. “If you confess with your mouth Jesus as Lord, and believe in your heart that God raised Him from the dead, you will be saved" (Romans 10:9).

To be right with God, we must admit our sinful hearts and actions, and ask God’s forgiveness. If we do, He graciously promises full forgiveness: “If we confess our sins, he is faithful and just and will forgive us our sins and purify us from all unrighteousness” (1 John 1:9). Then we are to affirm to others that the resurrected Jesus is our Lord.

6. "Whoever hears my word and believes Him who sent me has eternal life and will not be condemned; he has crossed over from death to life” (John 5:24).

The life we long for is freely offered to us in Christ. We can believe His promise and call on Him to save us, humbly accepting His gift of eternal life: “Everyone who calls on the name of the Lord will be saved” (Romans 10:13). God’s Holy Spirit indwells us and helps us obey Him (see 2 Timothy 1:14). 

The gospel is called the “good news of happiness” (Isaiah 52:7). Jesus said, “I have come that they may have life, and have it to the full” (John 10:10). God offers us in Christ the life and happiness we crave and He wants us to enjoy forever. Here’s a prayer that may help you affirm your faith in Jesus. There’s no magic in just saying the words, but they may help you genuinely express to God what’s in your heart:

God, I believe you sent your Son Jesus to die on the cross to pay the price for all my sins. I believe Jesus conquered sin and death through His resurrection from the dead. To the degree I find any of this difficult to believe, I ask that you work in my heart and mind to overcome my unbelief. Help me to trust what the Bible says—that you, Jesus, are the God-man who came to rescue me from sin and death and to restore me to the Father.

I am sorry for and want to repent of my sins, including my self-centeredness. I confess my sins, realizing I’m not yet aware of all of them, but I ask you to make me more aware. With your strength I want to turn away from doing wrong, and give up every part of my life that doesn’t please you—not just my actions but my attitudes. I want to experience the joy of being a new person and living a new life. I surrender myself to you.

I gratefully receive your forgiveness and ask you to be my Savior and Lord and King. Please come to indwell me and empower me to live a new life. Fill me with your love. Help me to learn from your Word and your followers how to live as a transformed person who loves and forgives others as you love and forgive me. Thank you.

I ask all these things in the name of Jesus. Amen.

Once you’ve accepted Christ as your Savior, one of the most important things you need to do is become part of a family of Christians called a church.  A good church will teach God’s Word and provide love, help, and support. If you have further questions about Jesus, you can find answers there. Seek out people who know God’s Word and can help you grow in your relationship with Jesus! Read the Bible, pray, share your faith, and gather regularly with God’s people. “Grow in the grace and knowledge of our Lord and Savior Jesus Christ” (2 Peter 3:18).

See also: Can You Know You’re Going to Heaven? and Can EPM Recommend Any Churches Near Me?